okuyun beğeneceksiniz

unforgiv3n

arkadaşlar nadir abimle yani marvelturk isimli üyemiz ile geçenlerde istanbula bir gezi yaptık yani canımız sıkıldı çıktık dolaştık neyse ben de bunu yazdım buyrun okuyun beğeneceğinize eminim



İSTANBUL MACERASI


21–12–2006 saat 18.45’te kız arkadaşımı görmek amacıyla Afyona doğru yola çıktım. Saat 23.50 de Nadir abimlerin evine girdim. Daha girer girmez Nadir abim:

—İhsan yeni klavye alacağım, şunun kullanma kılavuzunu bir internetten tercüme edebilir misin diye sordu.
Ben de:

—Tabii ki abim ayıp ettin deyip işe koyuldum yaklaşık olarak yarım saat süren tercümeden sonra yeni alacağımız “Korg Micro-X” in süper bir klavye olduğunu anladık. Sonra aletin resimlerine bakmaya başladık gerçektende güzel görünüyordu. Abim dalga geçmek amacıyla:

—Lan İhsan gidip alıp gelelim mi dedi.

Bende:

—Tamamdır abi dedim haydi ama yeterli paramız var mı diye sordum.

Yeterli paramızın olduğunu öğrenince birde üstüne üstlük internetten “Korg Micro-X” in turuncu “Hard Case” ini görünce gaza gelip Afyonkarahisar Ali Çetinkaya Tren İstasyonuna gittik gece saat 1.08 yazan “İç Anadolu Mavi” ekspresine binip İstanbul’a gitmeyi düşünürken güzel devletimin LÜKS trenlerinin geç geldiğini unutmuşuz aç çıktığımız eve dönmeyi gözümüz yemeyince kalitesiz bir gar büfesinden birer tost ardından birer sahlep sigara ile geçiştirdik.

Bu arada treni beklerken dışarıda abimle her zaman olduğu gibi muhabbet çevirmeye devam ediyorduk. Ben bir ara:

—Abi (trenin kenarındaki kolları göstererek)buradan tutunarak İstanbul’a kadar gitsek ne olur diye gülerek sordum.

Daha abimin cevap vermesine fırsat bırakmadan bir tane kondüktör sadış(sadış=Afyon’un yerlisi olan konuşması sadışça olan insan)

—Donen len vallayi şeklinde bizi kopmalara sürükleyecek laflar silsilesinin ilk adımını atmış oldu. Hemen ardından bir başka kondüktör sadış:

—üstüne civa döküp de eridirle vallayi leee! Dedi biz zaten gülmemek için kendimizi TAMA rockstar gibi germişken üçüncü ve sonuncu görevli de:
—Lee! Derminadörün bi dene filiminde varıdı ya adam böne uçuyo kaçıyo ondan sonecime kırılıyo da geri toparlanıyo ya aynen öne olun vallayi. Diyerek bizi iptal etti beş dakika boyunca yeni yaktığımız sigaralarımızı gülmekten içmeyi unuttuk.

En sonunda trene binmiştik. Ama saat 2.45’te sanki Türkiye’de trenler çok dakikmiş gibi biletin üzerine 1.08 yazmaları da ayrı bir dumur. Dumur demişken biletleri alırken isim yazmak amacıyla kimlik istediler. Bende en kolay çıkan kimliğim olduğu için yurt kimliğimi verdim. Ama sağ olsun görevli kadın kimlikte isim soyad kısmına bakmak yerine gözüne ilk çarpan şeyi yazdığı için benim biletimde isim soyad olarak “Tahsin BANGUOĞLU” görünüyor yani kaldığım yurdun Türkiye’nin milli eğitim eski bakanı anısına verilmiş olan ismi.

Neyse gece fazla olay olmadı sadece trenlerde ışıklar sönmediği için uyuyamadık ve toplamda 3 paket sigara içtik sadece İstanbul’a varıncaya kadar.

Sabah saat 8.45’te İstanbul’a varmıştık ama Haydarpaşa’da inmek yerine vapura binelim diye yanlış istasyonda indik “Bostancı” da. Ama çok da yanlış değildi en azından manzaraya dalıp Taksim’e uzanan yolumuzu 5 dakikaya indiren deniz otobüsünü kaçırıp özel taksi dolmuş(ne demekse artık)a bindik. Yani 8 kişi müşterisini yeterince kazıkladıktan sonra başka kimseyi almayan dolmuşlar.

Dolmuşla yolumuz güzeldi. Yani en azından benim için Bağdat Caddesini baştanbaşa geçen dolmuşun içinde “Porsche”ler “Ferrrari”ler “Corvette”ler gördükçe ben yavaştan mutlu olmaya başladım. Sonra uzun bir yolculuktan sonra Taksim meydanına gelmiştik. Tahmin ettiğimden küçüktü. Ama çook güzeldi.

Yavaştan da acıktığımızı anlayınca Nadir abim beni “Şampiyon kokoreç” e götürdü. Ama gerçekten de şampiyonmuş. Ben daha önce öyle bişey yememiştim. İnsan sadece onu yiyerek mutlu olabilir. Birazcık kazığı çakıyorlar ama gülü seven dikenine katlanır demiş atalarımız.

Karnımız da doymuştu artık vakit micro-x’i alma vaktiydi. “TÜNEL”e gittik hayatımda gördüğüm en renkli yerlerden birisi. Sokakta yürüyen herkes müzisyen. Biraz dolaştıktan sonra daha doğrusu benim yapıştığım vitrinlerden Nadir abim beni kazıdıktan sonra Nadir abimin telefonla konuştuğu dükkâna geldik. Fakat adam parayı “Euro”(yuro[avro])şeklinde istiyordu ve bizim tüm paramız bankadaydı. Önce bankamatiğe gittik fakat kahrolası günlük çekme limiti yüzünden sadece 800 ytl (bu yazıyı 2007 de okursanız tl) çektik.

Çektiğimiz parayla euro aldık fakat yanlış hesap yapıp paramızın yetmeyeceğini ve kısaca sıçtığımızı düşündük. Kalan parayı da bankanın içinden çekmek için girdiğimiz zaman İstiklal Caddesi’ndeki İş Bankası Şubesine hayatımın en ilginç en güzel en duyarlı en insani anlarından birisiyle karşılaştım.

Yaklaşık olarak 60–70 yaşlarında olan bankanın mükemmel giyimli “Eski İstanbul Beyefendisi” güvenlik görevlisi bizi sanki kırk yıldır tanıyormuş gibi güler yüzle hoş geldiniz diyerek karşıladı. Banka henüz öğle tatilinde olduğu için sıra alıp işimizi daha çabuk bitirmek istedik tam sıramatik’e yöneldiğimiz zaman aynı güvenlik görevlisi (aslında güzellik görevlisi demek daha doğru) bize:

—Özür dilerim gençler banka şu anda öğle tatilinde mesai saati başlamadan sıra alamazsınız, az önce de (ileride oturan bayanları göstererek) az önce hanımefendilere de sıra vermedim şimdi size verirsem hak geçer. Diyerek tatlı mı tatlı bir dille bizi mesai saati başlamadan işlem sırası alamayacağımız konusunda uyardı.

Bankadan paramızı aldıktan sonra bir döviz bürosuna giderek gerekli miktarda euro alarak hayallerimizi süsleyen bizi İstanbul yollarına düşüren Korg Micro-x i almaya gittik aldık ve de yetinmedik. Aldığımız klavye iki oktavlık olduğu için bir tane de midi klavye almaya karar verdik. Benim için çoğu insandan değerli abimin annesinin kredi kartı numaralarını ve şifrelerini Eski İstanbul’a yakışır bir mekânda çay sigara içerken aldık. Sonra da midi klavyeyi aldık.

Fakat dönüş biletlerimize daha 6 saat vardı ve bizim yapacak hiçbir şeyimiz kalmamıştı. İstanbul efsanesi “şehir hatları vapuru”na binerek Haydarpaşa’ya geçtik fakat yine acıkmıştık. Abim bana Haydarpaşa gar lokantasında hayatım boyunca göremeyeceğim insanlar olduğunu söyleyince, mikro saniyeler içinde gar lokantasına girmeye karar verdik.

Gerçekten de öyleydi İstanbul’un “antika” insanları orada oturmuş içkilerini yudumlarken öyle bir muhabbet dönüyordu ki akıllara zarar. Fazla paramız da kalmadığı için kuru fasulye pilav sipariş etmeye karar verdik. Fakat kuru fasulye kalmadığı için biz de nohut pilav söyledik. Öyle bir yemek ki insan yerken mutlu oluyor. Öyle bir lezzet öyle bir tat zaten mekânın apayrı bir havası var biz iyice mest olmuş bir şekilde keşke hayat boyu burada kalsak diye hayaller kurarken tren vaktimize daha 4 saat olduğunu ve sadece 6 lira paramız kaldığını görünce biletlerimizi iptal ettirip daha erken saatteki trene bilet almaya karar verdik.

Tam bu sırada zor anların kurtarıcısı Dr. Udi Semih abiyi aramamız gerektiğini düşündük. Aradık daha 15 dakika geçmişti ki Semih abi her zamanki gibi yeterinden çok daha fazla para göndermişti. Biletlerimizi aldık ve bindik trenimize.

Tam bu tren iyi geldiğimiz trenden daha hızlı gidiyor derkennnn. Tren durdu ama ne duruş tam 2 saat. Ben de sıkıntıdan arada sigara içiyordum ki Nadir abim içeriden elinde sigarayla trenle alakalı tüm kurumlara küfür ederek gözlerinden alev topları saçarak geldi. Yanımda sigara içen az önce tren muhabbeti yaparken aslan kesilen iki asker Nadir abimin o halini görünce süt dökmüş kedi gibi kenara kaçıp sessizce beklemeye başladılar.

Velhasıl tren hareket etti bizde tekrar yerlerimize oturduk. Yaklaşık 2 saat sonra da Afyon’a geldik ama tren konusunda bişey söylemeyi unuttuk tren gerçekten de Türkiye’deki en güvenli ulaşım aracı çünkü kaza yapma ihtimali sıfır. İlerlese kaza yapabilecek ama gitmiyor tren.

Afyon’da evimize girip sıcak sıcak birer kahve içtikten sonrasını ne ben hatırlıyorum ne de Nadir abim…….




Anlatan: İhsan YUMUTURUĞ
Yaşayanlar: Ahmet Nadir ALTUNTOPRAK
İhsan YUMUTURUĞ

unforgiv3n

yorum da yapın ama

unforgiv3n

eh eywallah demek düşüyor bize ben sadece fikirlerinizi almak amacıyla yorum istemiştim forumları yorumsuz bırakmayalım

cavaliers

o günlük limit 800 Ytl olayı bi kere benide zor durumda bıraktı,yalnız anlamadığım bişe var bu klavyenin fiyatı ne kadar bide arkasında plazma falan mı var tamamen cahilliğime ver nasıl bi klavye bu

unforgiv3n

bu klavye müzik için yani org da diyorlar plazması falan yok içinde 4000 tane pad 2000 e yakında sample ses var yani 1200 e mini korg triton

unforgiv3n

arkadaşlar bu konuyu hatırladım birden okuyun bakalım tekrar

Sago_K

kobe24