Ahmet,
Günlerdir defterimi elime almadım. Senden ayrıldığım günden beri. Şimdi aramızda kilometrelerce mesafe var. Ama ben hala seni içimde tutuyorum. Ayrıca bunun için çok değerli bir sebebim var. Sen bilmesen de ..
Sana yazma ihtiyacım o kadar büyük ki buna mani olamadım. Bu defter artık sana yazılmış mektuplarla dolu olacak. Nasıl bir yerdesin? Görebilmek için neler vermezdim. Senin uzakta olmana alışığım. Yurtdışında olduğun günler sevgimi azaltacağına arttırmıştı. Sevgin, bedenimi taşıyamayacağı kadar büyümüştü. Ama o sevgi ,şimdi hissetiklerimin yanında hiç kalır.
Şimdi ise Sevgilim seni ne kadar çok ...
Seni ne kadar çok özlediğimi bir bilsen.Burda kendimi dünyanın sonunda bir yerde gibi hissediyorum. Hayatım en sadeleştiği noktada ailemden, arkadaşlarımdan, doğup büyüdüğüm şehirden uzakta. Buraya seni düşünmek için geldiğimi çok iyi biliyorum. Mesafelerin aşkı yok edemediğini sen öğrettin. Ne kadar haklıymışsın. Şimdi defterine yazdıklarını çok daha iyi anlayabiliyorum. Ama aynı zamanda sana çok kızgınım.. Ayrılığa dayanmak için bir desteğe mi ihtiyacın vardı? Başka birinin karısı olman; sanki günün birinde uyanacağım bir kabus gibi. Belki bir gün tekrar elini tutabilirim. Belki birgün...
Hatırla Sevgili 15. bölüm